เรียนรู้กระบวนการการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม

ด้วยการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม เป็นรูปแบบการท่องเที่ยวแบบหนึ่งที่ให้ความสำคัญกับองค์ความรู้และภูมิปัญญาของผู้คนที่สั่งสม สืบสาน ภายใต้เงื่อนไขของพื้นที่และบริบทของสังคมวัฒนธรรม ซึ่งหมายรวมไปถึงการให้ความสำคัญกับประวัติศาสตร์และพัฒนาการของชุมชน แม้รูปแบบการท่องเที่ยวดังกล่าวนี้ยังไม่เป็นที่นิยมชองนักนิยมของนักลงทุนเพราะอาจไม่สร้างผลกำไร แต่การท่องเที่ยวทางวัฒนธรรมจะเป็นกลไกอย่างหนึ่งที่เข้ามาช่วยเสริมความเข้มแข็งทางจิตวิญญาณของชุมชน เพื่อสร้างความภาคภูมิใจและสำนึกร่วมของชุมชน อันเป็นรากฐานสำคัญของการพัฒนาจากการเรียนรู้ศักยภาพชองตนเอง

การท่องเที่ยวทางวัฒนธรรมจึงเป็นกระบวนการบริหารจัดการทุนทางวัฒนธรรมทั้งที่มองเห็นและมองไม่เห็น โดยให้ความสำคัญกับระบบความหมายและคุณค่าของวิถีชีวิตมากกว่ามูลค่าทางเศรษฐกิจ และมุ่งอธิบายความหมายของปรากฏการณ์ทางสังคมวัฒนธรรมอย่างเชื่อมโยงกับภูมินิเวศและกำกับด้วยภูมิธรรมที่ลึกซึ้ง อย่างไรก็ตามบริบทโลกาภิวัตน์และอำนาจทุนทางเศรษฐกิจได้กลายเป็นตัวแปรสำคัญที่ทำให้หลายชุมชนต้องศูนย์เสียอัตลักษณ์ทางวัฒนธรรม ซึ่งการสูญเสียอัตลักษณ์ทางวัฒนธรรมนั้นย่อมหมายถึง การสูญเสียทั้งองค์ความรู้ ภูมิปัญญา และภูมิธรรมที่บรรพบุรุษได้สั่งสมภายใต้เงื่อนไขภูมินิเวศ ในขณะเดียวกันย่อมหมายถึงว่าสังคมที่เข้มแข็งย่อมไม่ควรสูญเสียภูมินิเวศ ภูมิปัญญา และภูมิธรรมที่เป็นฐานรองรับวิถีวัฒนธรรม

การจัดตั้งองค์กรที่มีส่วนส่งเสริมและสนับสนุนการท่องเที่ยงเชิงวัฒนธรรม จึงมีความหมายต่อการจัดการองค์การความรู้อย่างเป็นกระบวนการเชื่อมโยง ทั้งระบบการรวบรวม การเรียนรู้ การถ่ายทอดและนำเสนอโดยตระหนักในระบบความหมายที่เชื่อมโยงความสัมพันธ์ความแตกต่างหลากหลายให้ดำรงอยู่อย่างสมดุล ดังนั้นการจัดตั้งศูนย์ท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมที่ครอบคลุมการจัดการองค์ความรู้ทางวัฒนธรรมอย่างรอบด้าน จึงมีความสำคัญต่อแนวคิดการพัฒนาจากฐานทางวัฒนธรรมซึงเป็นแนวคิดในการพัฒนาอย่างยั่งยืน

Comments are closed.